Artikelen in dit nummer:

Marktwerking in de zorg

De Strijd in het Midden-Oosten

Nano-technologie

Wat is Nieuws

Marktwerking en de zorg

 

De term ‘privatisering’ is een beetje in onbruik geraakt. Het woord is gebruikt voor overheidsdiensten, die aan particuliere maatschappijen werden overgedragen. Allerlei nutsbedrijven vielen daar onder. Dit waren bedrijven die het algemeen belang dienden en nationaal functioneerden. Denk aan de spoorwegen, de post, telegraaf en telefoon. Ook de energievoorziening viel er onder en we kunnen er wel meer bedenken.

Privatisering hield in dat er meerdere bedrijven de zaken konden over­nemen en dat zou dan voordelig zijn vanwege de concurrentie. De marktwerking zou helpen want vraag en aanbod bepalen dan de prijs.

Er werd – althans in de propaganda – geen rekening gehouden met de verlangens van het kapitalisme: winst maken ten koste van alles! De nieuwe eigenaren waren bedrijven met aandeelhouders, die geen belang hebben bij de bedrijven zelf, maar slechts voor hun aandeel in de winst!

Om de winst groter te maken zijn er verschillende middelen: Automati­se­ring en minder personeel; prijsverhoging en minder dienstverlening of een combinatie, waarbij dienstverlening extra in rekening wordt gebracht.

Dit gaat nu ook toegepast worden in de gezondheidzorg. Ziekenhuizen mogen dan winst uitkeren aan aandeelhouders van investeerders. Die investeerders willen meer dividend kunnen uitkeren en gaan dus na hoe er in het ziekenhuis beter (voor de investeerders) gewerkt kan worden. Het zelfde geldt ook voor de thuiszorg en andere zorginstanties. Het gaat dan niet meer om de mens die zorg nodig heeft maar om geldschieters, die niet geïnteresseerd zijn in de zorg, maar alleen in het geld dat het hun oplevert.

Ziekenhuizen en instellingen voor verzorging en verpleging zijn voor de betaling van hun dienstverlening afhankelijk van verzekeringen en de overheid. Dat wordt dus betaald uit de premies en de belastingen.

Een eeuw geleden leefden velen onder voor onze ogen primitieve omstan­digheden. In onze maatschappij hebben wij veel meer dan ons voor­geslacht en spreken we van armoede als men de algemeen aanvaarde weelde van deze tijd niet kan betalen. Mijn ouders trouwden kort na de eerste wereldoorlog. Ze hadden geen wasmachine, geen stofzuiger, geen radio, geen televisie, geen telefoon, geen computer, geen auto, geen eigen huis. Ze hadden wel elektrisch licht, mijn moeder kookte op petroleum­stellen. Ik herinner mij dat mijn grootouders geen elektriciteit hadden, ze hadden gasverlichting en kookten ook op gas van de plaatselijke gasfabriek. Voor de verwarming hadden mijn ouders turf, briketten, cokes en antraciet in voorraad en mijn vrouw en ik hebben de overgang van kolen naar aardgas voor verwarming meegemaakt en ten slotte ook centrale verwarming en alle gemakken van het moderne leven gekregen. De mensen, die al die moderne middelen (nog) niet kenden, hebben wel veel zorg tot stand gebracht. Ze legden geld opzij voor christelijke scho­len, ziekenhuizen, hogescholen en zelfs universiteiten en duizenden zorgden er voor dat met kleine bedragen, centen, stuivers en dubbeltjes veel tot stand kwam. Ze verwachtten geen geld terug, geen dividend, maar betere zorg en opleiding. Men kende de hoogste christelijke waarde van het dienen, uitgedrukt in het tweede grote gebod: uw naaste liefhebben als uzelf, wat voortvloeit uit het eerste gebod: God liefhebben boven alles.

Wij leven in weelde, vooral als we zien naar de miljoenen mensen die werkelijk gebrek hebben aan alles, vluchtelingen, vervolgden, die niet weten wat hun morgen zal overkomen!

Gezien de opbrengsten van hulpacties, zijn vele Nederlanders nog steeds bereid te geven voor mensen in nood, waarbij geconstateerd wordt dat de ‘rijken’ in verhouding veel minder geven dan de gewone man. De geld­zucht (volgens de Bijbel de wortel van alle kwaad) is sterk toe­genomen Kijk maar naar de verschillende loterijen, waarbij de propagan­disten verbaasd reageren als je verklaart er niet aan mee te willen doen. Denk ook aan de mensen met topfuncties en exorbitant hoge inkomsten en kapitalen in het handje, als ze vertrekken!

Marktwerking en privatisering zijn mooie woorden voor zaken, die de prijzen doen stijgen en de zorg minder maken. In de medische wereld draait het niet om de patiënten, maar om de farmaceutische industrie die geweldige winsten maakt en voortdurend bezig is nieuwe middelen op de markt te brengen, die de winsten verder verhogen. Natuurlijk beweert men dat de duurdere medicijnen beter zijn en de patiënten willen die dan graag verzekerd zien. Gewone huismiddeltjes en alternatieve middelen zijn meteen kwakzalverij, maar wie veel fruit eet (niet na maar voor een gewone maaltijd) constateert al gauw een betere gezondheid tegen geringe kosten. Ook het volgen van de Bijbelse voedselwetten bevordert de gezondheid zonder extra kosten.

De zorg is van verzorgende dienst veranderd in een geldverslindend zorg­bedrijf. Om de kosten te verminderen neemt men allerlei maatregelen, die de administratieve kosten opjagen, controlerende ambtenaren moeten natuur­lijk ook een goed salaris ontvangen en veel werkbesprekingen zijn ook niet bevorderlijk voor het eigenlijke werk. Ik heb veel respect voor de mensen die de zorg verlenen. Dagelijks heb ik er mee te maken. Markt­werking is hier beslist ongewenst, want bij marktwerking gaat het om hogere verdiensten en winsten. Zorgverlening is dienen. De werkers daarin moeten behoorlijk betaald worden voor hun werk en ze moeten daar ook de tijd voor krijgen. Soms is voor weinig zorg veel tijd nodig. Er zijn vrijwilligers die daaraan meewerken. De zorgbehoevenden zijn de belangrijkste personen in de zorg, daarna komen de zorgverleners en daarna pas degenen die het moeten organiseren en besturen, dat laatste zou het minste moeten kosten!

 

DE STRIJD IN HET MIDDEN-OOSTEN

In de nummers 129 en 130 van ons blad hebben we geschreven over wat er in Palestina in en rondom de Joodse staat Israël gebeurt. Er komen dan heel gauw reacties, vooral wanneer er aanmerkingen zijn gemaakt over het Joodse optreden tegen de Palestijnen. Men stelt dan dat de Joden het volk van God zijn en dat wij hen door dik en dun moeten steunen.

Wij krijgen erg veel berichten binnen via het internet die het algemeen christelijke standpunt huldigen dat de Joden het volk van God zijn. Dat is een dogma, dat algemeen aanvaard is en waar niet aan getornd mag worden. Het is jammer dat dit alleen maar waar kan zijn als de Joden echt heel Israël zijn. Evert Smit schreef indertijd een uitgebreid artikel onder de titel “Zijn de Joden geheel Israël?” Hierin toonde hij aan dat zij het niet zijn. Hij baseerde zijn afwijzing van dit dogma op grond van de Bijbel en uitspraken van Joodse leiders. Er zijn grote groepen Joden die de staat Israël niet steunen, omdat zij geloven dat het herstel van Israël pas zal plaats vinden met de komst van de Messias. Verschillende keren hebben Joodse leiders de verklaring afgelegd, dat de Joden nakomelingen zijn van de stam Juda met een deel van Benjamin en Levi. Volgens hen moeten de Israëlieten van de andere stammen nog ergens zijn en in de toekomst weer gevonden worden. Een Joodse geschiedkundige uit Australië, die nu in Jeruzalem woont schreef een aantal boeken waarin hij aantoont dat de andere stammen vanuit het gebied van de ballingschap naar het noordwesten van Europa zijn getrokken en zich van daaruit verspreid hebben over Amerika, Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Afrika. Tot die conclusie waren Britse onderzoekers voor het einde van de 19de eeuw ook gekomen, waarbij reeds gezegd werd dat de stam Zebulon in Nederland was terecht gekomen. Nederlandse onderzoekers stemden hiermee in rondom de tweede wereldoorlog en er zijn in ons land verscheidene boeken en brochures over verschenen.

De laatste dagen zijn er minder publicaties rondom de staat Israël dan in het verleden. Dat betekent niet dat er niets gebeurt. Over Iran en Irak lezen we wel, maar wat er op de achtergrond plaats vindt is niet zo aantrekkelijk als de berichten over de tour de France en de vakanties. “Brood en spelen” is een oud gezegde over de manier waarop het publiek wordt afgehouden van wat er over hen beslist wordt.

Belangrijk zijn de berichten over Israëlische plannen Iran aan te vallen. Het gaat dan over het bombarderen van de installaties waar Iran volgens Amerikaanse en Israëlische beweringen bezig is met het voorbereiden van de productie van nucleaire wapens. Israël en de USA hebben deze wapens en de USA is tot nu toe het enige land dat deze wapens op grote schaal heeft gebruikt. De atoombommen op Japan maakten een einde aan de tweede wereldoorlog maar de door de Amerikanen gebruikte munitie die versterkt is door depleted uranium (zogenaamd verarmd uranium) heeft veel slachtoffers gemaakt onder de Amerikaanse militairen en onder de burgerbevolking en het is de vraag hoe lang dit nog doorgaat. De gevolgen van de besmetting met deze dodelijke stof kunnen soms pas na jaren optreden en men spreekt dan dikwijls van vreemde onbekende kwalen. Door het opwaaiende stof kan  dit gevaarlijke goed over grote afstanden verspreid worden en zijn dodelijke uitwerking hebben. Wie beelden gezien heeft van misvormde Irakese baby’s begrijpt waarom er soms gesproken wordt over Amerikaanse oorlogsmisdaden. Israel heeft een onderzeeër van de dolfijnklasse en twee marineschepen van de Sa’ar 5 klasse, de INS Hanit en de ISN Eilat door het Suez kanaal naar de Rode Zee gevaren. De Egyptische minister van buitenlandse zaken heeft verklaard dat volgens een oud verdrag oorlogsschepen door het Suezkanaal mogen varen als ze geen vijandelijke bedoelingen hebben voor het land dat het kanaal bezit. De Israëlische schepen die nu in de Rode Zee varen hebben de mogelijk­heid raketten met nucleaire ladingen af te vuren.

De Westerse mogendheden, waaronder ook de Europese Unie, oefenen druk uit op de staat Israël om gebied af te staan aan de Palestijnen voor de vestiging van een Palestijnse staat. In Israël voelt men daar eigenlijk niets voor, maar de onderhandelingen van de laatste tientallen jaren hebben de vestiging van die staat wel mogelijk gemaakt. Israël eist daartegenover de erkenning door de Arabische landen en speciaal van de Palestijnen van de staat Israël als soevereine staat, maar iedereen weet dat afspraken in ver­dragen niet veel meer waard zijn dan het papier waarop ze zijn geschre­ven. Er zijn volken die zich houden aan gemaakte afspraken, maar er zijn anderen die afspraken alleen maar houden als het hun voordeel brengt en zolang dit voordeel duurt. De Joodse staat Israël is omringd door Islami­tische landen, die allemaal als vijanden beschouwd kunnen worden en in verschillende oorlogen getracht hebben de staat Israël te vernietigen. Zonder de uitgebreide steun van de USA zou Israël al lang verslagen zijn en de USA kan die steun niet stoppen omdat de volksvertegenwoordigers de financiële steun van de Joden verliezen als ze tegen de hulp aan Israël zouden stemmen.

Als Israël instemt met de stichting van een Palestijnse staat, zullen de westerse mogendheden – volgens een bericht in de Londense Times – instemmen met een Israëlische aanval op Iran. De vorige Amerikaanse regering heeft daar telkens mee gedreigd, maar de huidige president Obama is veel vriendelijker tegenover de Islamitische regeringen.

Als die aanval op Iran er komt, kan dat de inleiding zijn tot de derde wereldoorlog. Iran wordt gesteund door Rusland en China en als die landen zich ermee bemoeien kan er een strijd ontstaan zoals die beschre­ven wordt in Ezechiël 38 en 39.

Aan de andere kant proberen de grote en machtige mogendheden een wereldoorlog te voorkomen, omdat die door het gebruik van de modernste bewapening hoogstwaarschijnlijk een groot deel van de mensheid en van alle leven op aarde zal vernietigen.

Het blijft van groot belang de toestand in het Midden-Oosten goed in de gaten te houden. Het wordt steeds duidelijker dat we in de eindtijd leven.

 

 

 

Nano-technologie

Er was een tijd dat men op school leerde dat atomen de kleinste deeltjes van de materie waren, maar de geleerden ontdekten al gauw dat een atoom ook een samengesteld geheel is. In de wetenschap ontstaan telkens weer nieuwe namen voor nieuwe producten en voor nieuwe ontdekkingen en uitvindingen. Nanodeeltjes zijn heel klein en zijn zo’n 10.000 maal dunner dan een mensenhaar. Dat is voor ons gewone mensen onvoorstelbaar en dat men daarmee kan werken lijkt ook onmogelijk, maar het gebeurt wel! Er zijn wel 800 producten in de winkel te koop waarin deze technologie is toegepast en de mogelijkheden lijken haast onbeperkt.

Door de ruimtevaart is men gaan zoeken naar steeds kleinere en lichtere producten, die ook nog heel sterk moeten zijn. We zien dat goed in de ontwikkeling van de computers. De eerste computers die iets konden presteren waren opgebouwd in grote zalen omdat de onderdelen groot waren en er veel materiaal voor nodig was. Die apparaten kostten miljoenen. Nu kopen we voor een paar honderd euro een laptop die we in een tas mee kunnen nemen en waarmee we meer mogelijkheden hebben dan die zaalgrote apparaten bezaten. Door de onderdelen steeds kleiner er sterker te maken kwamen er meer mogelijkheden.

Een van de meest voorkomende stoffen op aarde is koolstof. Deze stof komt in diverse vormen voor. De duurste is diamant, dat tevens zo hard is, dat men ermee in glas kan krassen en dat ook gebruikt wordt om andere harde materialen te slijpen en te polijsten. Verder zit koolstof in alle levende materiaal en is het een onderdeel van alle brandstoffen. Zo komt het in de natuur voor en zo kunnen we het gebruiken. De nano-technologie gebruikt ook koolstof en dat is goedkope en overal aanwezige grondstof. Het gaat daarbij om kleine dingen en veel is er dus niet nodig.

In 2008 moet er ongeveer18,2 miljard dollar geïnvesteerd zijn in deze technologie en men verwacht dat dit bedrag in de toekomst nog veel zal stijgen. Nederland zit daarbij in de Europese top van dit wetenschappelijke onderzoek en de toepassing ervan in de technologie. Daarover horen we nauwelijks in het nieuws. Het lijkt wel bedrijfsgeheim te zijn.

De toepassing ervaren we wel. Het komt voor in autobanden, kleding, tennis­rackets en medicijnen, maar het staat er niet bij vermeld. Van koolstof maakt men nanobuisjes. Ze zijn sterker dan staal, lichter dan plastic en ze geleiden beter dan koper. Ze zijn echter niet ongevaarlijk. Dat is te vergelijken met asbest. Asbest is niet gevaarlijk, maar asbeststof kan als we het inademen kanker veroorzaken. Met al ons eten krijgen we koolstof binnen en ons lichaam kan dat goed verwerken en het levert ons vooral energie. Maar de nanobuisjes zijn voor ons lichaam een vreemde stof, die we niet kunnen verwerken en levensgevaarlijk zijn, net als asbest.

De toepassingen van de nano-technologie lijken en zijn geweldig. Banden die bijna niet meer slijten, broeken die je niet hoeft te wassen, ramen die schoon blijven, telefoons die je niet meer hoeft op te laden. Een voorbeeld is titaniumdioxide (TO2), dat in zonnebrandcrème zit en wordt gebruikt omdat het goed UV-stralen reflecteert. Normaal is het wit, maar als nanodeeltjes is het transparant. Dit kan ook worden toegepast voor zelfreinigend glas en zonnepanelen. Het vuil dat op dit glas komt, brandt weg als de zon er op schijnt en het glas blijft schoon.

Een andere toepassing is in aluminium. Als nanodeeltjes is dit zeer brandbaar en men denkt het te kunnen toepassen als raketbrandstof.

Toepassingen die al op de markt zijn: infectiewerend verband, inkjet­papier, waarbij de inkt niet verbleekt, benzineverbeteraar, anti­rimpel­crème, vlekresistente en kreukelresistente kleding en laptopbatterijen.

De militaire mogelijkheden van nano-technologie zijn groot. Het Nano­technology Initiative (NNI) wordt in de Verenigde Staten met miljarden gesteund met als doel “het verzekeren van de leidende positie van de VS in nano-technologie welke noodzakelijk is voor het verbeteren van menselijke gezondheid, economische gezondheid en nationale veiligheid”.

Dat klinkt prachtig en geweldig positief, maar kan ook negatief uitgewerkt worden, wat met elke wetenschappelijke ontwikkeling het geval is. Amerika wil de positie van grote mogendheid met het sterkste leger ter wereld handhaven. Nanodeeltjes kunnen worden gebruikt om kankercellen uit te schakelen, maar het kunnen ook andere cellen zijn. Nano-biotechnologie biedt mogelijkheden voor de productie van chemische en biologische wapens die bij voorbeeld tegen bepaalde bevolkingsgroepen gebruikt kunnen worden.

 

Teken van de eindtijd

In de schepping liggen ongekende mogelijkheden. Duizenden jaren geleden waren de mensen bezig een stad te bouwen met een toren, waarvan de spits tot in de hemel zou reiken. Wolkenkrabbers zijn dus niet een vinding van onze tijd. De wetenschap was zo ver gevorderd dat een dergelijk bouwwerk niet alleen ontworpen, maar ook uitgevoerd kon worden. Het ging echter tegen de goddelijke opdracht in zich over de aarde te verspreiden. We lezen hierover in Genesis: “De gehele aarde nu was één van taal en één van spraak. Toen zij oostwaarts trokken, vonden zij een vlakte in het land Sinear, waar zij zich vestigden. En zij zeiden tot elkander: …, laten wij tichelen maken en die goed bakken. …. Ook zeiden zij: Welaan, laten wij ons een stad bouwen met een toren, waarvan de top tot de hemel reikt, en laten wij ons een naam maken, opdat wij niet over de gehele aarde verstrooid worden. Toen daalde de HERE neder om de stad en de toren, die de mensenkinderen bouwden, te bezien, en de HERE zeide: Zie, het is één volk en zij allen hebben één taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken te doen voor hen onuitvoerbaar zijn. Welaan, laat Ons nederdalen en … hun taal verwarren, zodat zij elkanders taal niet verstaan. Zo verstrooide de HERE hen … over de gehele aarde, en zij staakten de bouw van de stad.” (Genesis 11:1-8).

Als in de Bijbel het woord HERE met hoofdletters gespeld wordt, bedoelt men JHWH, de God van Israël, de God die zich persoonlijk met de mens bemoeit en die ook in mensengedaante tot de mens komt en met hem spreekt. Zo kwam Hij bij Abraham om zelf te zien hoe de zaken in Sodom en omgeving er voorstonden. Sodom was het homocentrum van die tijd en daarom werd de stad door goddelijk ingrijpen verwoest. In bovenstaand gedeelte van de Bijbel komt JHWH zelf bekijken wat er aan de hand is in Babel en met het nageslacht van Noach, waaruit Hij een eigen volk wil verwekken. Kenmerkend is dat Hij concludeert dat de mensen alles wat zij bedenken ook kunnen uitvoeren en dat verhindert Hij op dat moment in de geschiedenis.

In onze tijd krijgen de mensen blijkbaar de gelegenheid wèl uit te voeren wat zij bedenken. De ontwikkeling in de laatste tachtig jaar is sneller en groter dan in duizenden jaren er voor. Gaat dat nu buiten God om? Velen geloven niet meer in goddelijke bemoeienis met ons leven. Vele voorgangers in de kerken hebben geen persoonlijk geloof meer en het is geen wonder dat de mensen dan de kerk verlaten. Dergelijke predikers zouden zelf de kerk moet verlaten en niet de christenen het ongeloof aanpraten.

Reken maar dat JHWH op de hoogte is van de afval van het geloof en de hoge ontwikkeling van de wetenschap. De bijbel schrijft daar ook over in verband met het Babylonische systeem waaronder wij leven: “En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen: Gaat uit van haar, mijn volk, opdat gij geen gemeenschap hebt aan haar zonden en niet ontvangt van haar plagen. Want haar zonden hebben zich opgehoopt tot aan de hemel en God heeft aan haar ongerechtigheid gedacht. (Openbaring 18:4-5).

In Genesis lezen we van een toren, die tot de hemel moest reiken en in Openbaring van zonden die zich hebben opgehoopt tot aan de hemel. In beide gevallen ontgaat het niet aan onze Schepper en hemelse Vader, de God van Israël. In beide gevallen staat het ook in verband met Babel. Het land is grotendeels verwoest door de Amerikanen, maar het systeem wordt sterk door Amerika gesteund. De wetenschappelijke ontwikkelingen, die een zegen zouden kunnen en moeten zijn, worden helaas ook gebruikt voor de ontwikkeling van een centrale anti-christelijke en anti-goddelijke wereldmacht, waaraan helaas ook onze regering en ons vorstenhuis mee­werken. Daarmee werken wij onszelf in de problemen, waaruit we alleen kunnen komen door bekering, dat is terugkeer naar de God van onze vaderen en herstel van Zijn rechtvaardige en goede regelgeving zoals die in de Bijbel te vinden is. “En wanneer men tot u zegt: Vraagt de geesten van doden en de waarzeggende geesten, die daar piepen en mompelen. Zal een volk niet zijn God vragen? Zal men voor de levenden de doden vragen? Tot de wet en tot de getuigenis! Voor wie niet spreekt naar dit woord, is er geen dageraad.” (Jesaja 8:19-20).

We horen van geestelijke veranderingen, van spirituele belangstelling en van onderzoek naar allerlei godsdiensten. Maar gaat dat wel over het dienen van God? Andere godsdiensten worden even waardevol gevonden en we kunnen overal wel wat leren. Best mogelijk, maar er is maar één levende God, de Schepper van hemel en aarde. Hij heeft een plan van herstel van Zijn schepping. Velen denken dat ze met de milieubeweging en de zorg zoals die door de overheden gegeven wordt, op de goede weg zijn, maar het is de eigen, menselijke weg, die niet leidt tot echte vrijheid, maar door wetteloosheid tot liefdeloosheid en zware dictatuur. Gods weg naar Zijn koninkrijk geeft vrede, liefde en blijdschap in echte vrede.

 

 

Wat is nieuws?

Hebt u bij het nieuws gezien of in de krant gelezen, dat er een nieuwe golf van terreur tegen christenen in Irak is begonnen? Misschien is er een klein berichtje over verschenen, maar het heeft niet erg de aandacht getrokken. In veel landen is het moeilijk christen te zijn en je geloof te tonen en uit te dragen.

Groot nieuw was het overlijden van Michael Jackson. Elke nieuws­uit­zending had wel weer wat te vertellen over de persoon, de familie, de plannen voor de begrafenis en de overweldigende belangstelling in heel de wereld. Dit ging dan over een man die verslaafd was aan medicijnen (drugs) en zichzelf verminkt had.

Bij het eerste bericht staan geen namen. Het zijn wel personen, soms zijn het gezinnen, sommigen worden vermoord, anderen vluchten. Het is volgens de media blijkbaar geen belangrijk nieuws. Een popster die doodgaat, misschien wel door eigen schuld; iemand die jaren geleden werk deed voor de televisie en door ziekte overleden is; een politicus  die al bijna totaal vergeten is en sterft, dat is blijkbaar nieuws en dan natuurlijk elk sportnieuwtje en alle pretmakers, dat is belangrijk en daar geven de mensen veel geld voor uit, want de media brengen al die zaken uitvoerig.

Overal op de wereld moeten boeren hun bedrijf opgeven omdat ze veel te weinig betaald krijgen voor hun producten. Voor de melk die er gepro­du­ceerd wordt, krijgen ze nauwelijks de kosten betaald en soms zelfs minder. Dat is alleen nieuws als ze naar Den Haag of naar Brussel trekken om te protes­teren, maar het protest levert niets op dan onkosten.

In Rhodesië heerste welvaart, had iedereen werk ondanks de strijd van enkele zogenaamde vrijheidsbewegingen die ook elkaar bestreden. Er was voedsel voor iedereen en er werd ook nog uitgevoerd, ondanks de boycot van bijna de hele wereld. Het werd Zimbabwe, nu lijden velen honger, er is geen werk en velen leven in angst voor terreur, ondanks de erkenning door de hele wereld. Daar wordt af en toe over gepubliceerd, maar de media vertellen niet dat het Westen de boycot doorvoerde en de communisten de wapens leverden, waardoor de huidige situatie tot stand kon komen. We worden op vele manieren misleid door verkeerde of halve berichtgeving of door het totaal doodzwijgen van wat er plaatsvindt.

In de Bijbel wordt voortdurend aangedrongen op de waarheid: “De oudste aan de uitverkorenen. . .die ik in waarheid liefheb . . . barmhartigheid en vrede zal met ons zijn van God, de Vader, en van Jezus Christus, de Zoon des Vaders, in waarheid en liefde. (2Johannes 1:1-3).

 

 

     
     
  Site Map