Kapitalisme, Communisme, Fascisme De drie hier genoemde economische systemen hebben zeker de ouderen in het leven ervaren.In het kapitalistische systeem zijn particuliere personen eigenaar van de middelen van productie als de fabrieken en de mijnen. De door deze eigenaren gestichte maatschappijen kunnen met elkaar concurreren in de open markt. Niemand kan de eigenaren opdracht geven wat ze moeten produceren, hoeveel ze moeten produceren en welke prijs ze voor hun producten mogen vragen. De markt wordt nauwkeurig in de gaten gehouden om te bekijken welke producten het meest nodig zijn en hoeveel er geproduceerd moet worden. Het nadeel van het kapitalisme is, dat langzamerhand al het bezit in handen is gekomen van enkele families, die nu de wereldeconomie beheersen. Het communistische systeem is opgekomen in Rusland onder joodskapitalistische invloed. Alle productiemiddelen kwamen in bezit van de partij of de staat, wat onder het communisme nauwelijks verschil maakte. De staat maakte uit wat er geproduceerd werd en hoeveel. De graanschuur van Rusland, de Oekraïne, werd een gebied van honger. Boeren die iets voor zichzelf hielden kwamen in Siberië terecht of werden direct vermoord. Alles zou zijn in het belang van het volk, maar communisme werkt alleen in een strenge, meedogenloze dictatuur en bewerkt de allerbelabberdste omstandigheden voor de burgers. Het fascistische systeem is het economische systeem van Hitler-Duitsland, Mussolini-Italië en het Japanse Imperium. Het systeem is in Japan gebleven. Onder het fascisme houden particuliere personen de controle over de middelen van productie, waardoor de elementen die het kapitalisme zo goed deden werken in stand blijven. Echter de regering bepaalt hoeveel er van elk product gemaakt gaat worden en hoeveel concurrenten hetzelfde product kunnen maken en wat zij ervoor mogen vragen. In Japan en in Duitsland onder Hitler is gebleken dat dit systeem werkt. We zien nu dat de economische crisis in verscheidene landen, ook in Nederland, er toe leidt dat de regeringen een veel grotere invloed op de economie krijgen. Zij pompen geld in de banken onder strenge voorwaarden en krijgen ook meer te zeggen over productiemiddelen en –methoden. Let op de auto-industrie in de USA, maar ook in Frankrijk en Duitsland We zijn op weg naar een fascistische economie, waarin de grootkapitalisten alle productiemiddelen in handen hebben, niet alleen de fabrieken, maar ook de landbouw en de visserij. Ook beheersen zij het transport over land, over zee en door de lucht en hebben zij de grootste invloed in de media. De economische regelgeving in wetten en verdragen komt daarbij in handen van de wereldregering, die moet zorgen dat alles volgens de regels verloopt en het grootkapitaal niets in de weg legt. Communisme en fascisme zijn socialistische systemen, die zich altijd verzet hebben tegen het kapitalisme en zich inzetten voor het gewone volk. Daar zijn revoluties voor gevoerd. Wie echter de achtergronden van de revoluties en vele opstanden bestudeert, komt tot de conclusie dat de wereldbeheersende grootkapitalisten of Illuminati op deze revoluties grote invloed hadden en er hun macht door versterkten. Het huidige op fascisme lijkende nieuwe systeem in wording zouden we ook het kapitalistisch-socialisme kunnen noemen. Het schijnt alsof men de belangen van de burgers wil behartigen en we zijn allemaal zo beïnvloed door de media dat we het normaal vinden dat de regering alles netjes voor ons regelt, maar in werkelijkheid komen we meer en meer onder invloed van internationale machtsinstituten, die grotere macht hebben dan de nationale overheden. Men is al bezig enkele wereldorganisaties om te zetten in ministeries. De Wereld Gezondheid Organisatie wordt dan het Werelddepartement van Gezondheid en het Internationale Monetaire Fonds (IMF) wordt het Departement van Financiën van de wereldregering of de Verenigde Naties. Nog steeds wil men niet horen van geheime organisaties die een wereldregering voorbereiden. De zogenaamde samenzweringstheorieën worden òf belachelijk gemaakt òf doodgezwegen. Het wordt echter steeds duidelijker dat we regelrecht op een wereldregering afstevenen en dit internationale bewind zal een dictatoriale regering zijn, waaronder echte vrijheid niet meer mogelijk is. Gelukkig weten we dat deze wereldregering maar een korte tijd de macht in handen zal hebben.
De Bijbelse economie
De in de Bijbel beschreven Goddelijke wetten gaan ook over de economie. Daarbij is het uitgangspunt, dat iedereen bezit heeft. Bekend is het gezegde ‘vrijheid, gelijkheid en broederschap’. Dat is iets onmogelijks, want als we vrijheid bezitten, worden we heel gauw verschillend. En verschillend zijn we geschapen en moeten we blijven.
In de Bijbelse economie zouden we kunnen spreken van ‘bezit en vrijheid’. Israël was gedurende de veertig jaar in de woestijn een volk geworden en nam in een rustig tempo het beloofde land in bezit. Daarbij werd het land zo verdeeld dat elk gezin een stuk grond in blijvend bezit kreeg. Met en op dat bezit kon iedereen naar eigen aard werken en leven. Sommigen werden rijk met en door hun bezit, anderen verarmden en zagen zich soms gedwongen hun bezit te verkopen om hun schulden te kunnen betalen. Dan waren ze niet meer ‘vrij’! Maar nu het kenmerkende van de Bijbelse economie. Niemand kan erdoor in blijvende armoede en afhankelijkheid komen, want elke zeven jaar was er een jaar van kwijtschelding van schulden en elke vijftig jaar een jaar waarin de oorspronkelijke bezittingen naar de rechthebbende families teruggegeven werden.
Als Gods volk zich aan deze regels had gehouden was er geen grootgrondbezit van enkelen geweest en geen familie zonder bezit. JHWH, de God van Israël beloofde voorspoed aan heel het volk, als dit zich aan Zijn regels hield. Helaas deden ze dat niet en raakten ze in de problemen.
Toch gaan Gods plannen van herstel gewoon door. De mensheeft altijd geprobeerd op zijn eigen wijze (eigenwijs dus) het leven beter te maken. In onze westerse wereld lijkt dat soms aardig te lukken. Als we het wereldwijd bekijken komt er echter niet veel van terecht. Over de hele wereld heerst grote armoede en vele miljoenen mensen lijden honger en duizenden sterven van gebrek. Veel hulpverlening werkt maar tijdelijk. Als men de Bijbelse richtlijnen voor hulp toepaste zou dit anders verlopen.
Duizenden jaren geleden riep God Abraham, Isaäk en Jakob om de voorouders te worden van een groot volk, ja een grote groep van volken, om tot een zegen te zijn voor de hele schepping. God sloot een onvoorwaardelijk verbond, dat niets van zijn kracht kan verliezen, maar de volken moesten wel uit vrije wil deze taak op zich nemen. Het volk, het twaalfstammige Israël, kreeg daarom een huwelijksverbond, waarbij JHWH de man en Israël de vrouw was. Israël moest JHWH dienen, maar ging fout door afgoden te volgen, zelfgemaakte goden. God had mensen gemaakt naar zijn beeld, maar de mensen van Israël maakten nu een god naar hun beeld. Israël kreeg daarvoor de scheidbrief en ging in ballingschap naar het gebied ten zuiden van het Kaukasus gebergte. Daaruit zijn ze later weggetrokken in noordelijke en westelijke richting en ze hebben zich gevestigd in Noord- en West-Europa van waar ze later geëmigreerd zijn naar Noord-Amerika, Australië, Nieuw Zeeland en Zuid-Afrika.
In West-Europa zijn ze gekerstend door de evangelieverkondiging van de eerste christenen, die daar aankwamen in de tijd waarover het boek Handelingen in de Bijbel spreekt. Veel later kreeg de kerkhervorming daar ook vaste grond en in hun reizen over de hele wereld hebben zij ook het evangelie overal verkondigd tot in deze tijd toe. Ze waren hun erenaam Israël kwijtgeraakt en vergaten ook hun afkomst en identiteit.
Een klein deel van het volk ging veel later dan Israël in ballingschap naar Babel, vanwaar een deel zeventig jaar later naar Palestina terugkeerde en voor een deel de naam Joden kregen, terwijl een ander deel Galileeërs werden genoemd naar hun woonstreek in het noordelijke Galilea. Onder hen werd Jezus geboren, die vooral in Galilea volgelingen kreeg, die later christenen genoemd werden. De Joden verwierpen de Christus en doen dat nog steeds, hoewel er onder hen christenen zijn. Na de tweede wereldoorlog hebben de Joden de staat Israël gesticht en daarmee claimen zij het volk van God te zijn en zo worden ze ook door veel christenen erkend.
Het merendeel van de Israëlieten is nooit Joden genoemd en we zullen de geschiedenis van Israël pas kunnen volgen en begrijpen als we rekening houden met de historische feiten van de scheuring van het rijk na de dood van Salomo, de twee ballingschappen, naar het zuiden van de Kaukasus door de Assyriërs van bijna geheel Israël en ruim 125 jaar later van Juda naar Babel. Van terugkeer is alleen van de Babylonische ballingschap sprake, daarna is pas sprake van Joden en velen worden bij het Jodendom ingelijfd zoals de Idumeeërs, de Chazaren en vele individuele proselieten.
In de Bijbel, in Genesis, kunnen we ook lezen van de ontwikkeling van een kapitalistisch economisch systeem in Egypte door onderkoning Jozef, die in de goede jaren al het overtollige graan opkocht en opsloeg en dit in de slechte jaren met grote winst weer verkocht, waardoor de Egyptenaren alles moesten verkopen om in leven te blijven en de Farao bezitter werd van alle grond, waarop de Egyptenaren mochten blijven werken tegen betaling van een deel van de opbrengst. Zij waren schijnbaar vrij, maar in werkelijkheid slaven van de Farao geworden.
Tegen die achtergrond kunnen we de Goddelijke wetten zien. Het land (dikwijls de aarde genoemd in onze vertalingen) was van God. Het werd eerlijk verdeeld over de stammen en families en het bezit van de eigen grond maakte de mensen vrij.
De meeste economen zullen de toepassing van deze Bijbelse economie onmogelijk vinden en de geschiedenis lijkt hun gelijk te geven. Israël, Gods voorbeeldvolk, heeft er niets van terecht gebracht.
Onder het Sinaïtisch Verbond moesten ze de wetten leren en vrijwillig houden, de koning moest zich dagelijks in Gods wetten verdiepen, maar noch het volk, noch de koning hield zich aan deze opdracht.
Toch belooft de Bijbel dat het in orde komt, want er is sprake van een Nieuw Verbond, waarin de wetten niet meer op steen of op papier geschreven worden, maar in de harten en het verstand van hen die er voor verantwoordelijk zijn en dat is geheel Israël.
Dan zal iedereen van harte Gods wil (volgens Gods regelgeving) doen en ook de logica daarvan inzien. Dan verdwijnt de hebzucht van het kapitalisme en het afschuiven van de verantwoordelijkheid van het socialisme. Daarvoor komt in de plaats het van harte en vrijwillig dienen van God en elkaar, en dan zullen de Israëlvolken een voorbeeld zijn voor de gehele wereldbevolking, omdat grote welvaart en vooral groot welzijn het beloofde gevolg zijn van het dienen van JHWH, onze God, de God van Israël.
De dreiging van Noord-Korea
Was Iran tijden lang in het nieuws als bedreiging van de wereldvrede, de laatste tijd horen we dreigementen uit Noord-Korea, die zo serieus worden genomen dat de USA versterkingen gestuurd heeft en de Veiligheidsraad zich er mee bemoeit. Niet dat Noord-Korea zich daar nu direct benauwd om maakt, want het kan altijd rekenen op steun van China en Rusland, die al te scherpe resolutie tegen kunnen houden.
Dat men in Noord-Korea wel sancties verwacht blijkt uit het feit dat de Noord-Koreaanse regering gelden op buitenlandse rekeningen heeft laten overschrijven naar eigen land zodat blokkering van deze rekeningen het land niet kan schaden. Noord-Korea waarschuwt de USA, dat ze geen agressieve houding moeten aannemen, want dat kan gevolgen hebben in de vorm van een atoomaanval met de lange afstand raketten, die Amerika kunnen bereiken en vooral gevaarlijk zijn voor Zuid-Korea en Japan.
Als onderdeel van de paniekpropaganda neemt de mogelijkheid van Noord-Korea Amerika met raketten te bereiken de laatste tijd een belangrijke plaats in. De mensenworden bang gemaakt. De globale temperatuurstijging, de griepdreiging, de dreiging van terroristische aanvallen en nu ook de Koreaanse dreigende raketaanvallen werken daar allemaal aan mee. Bedenk goed: Dit is volgens de plannen van de Illuminati en zal nog wel een tijdje doorgaan en versterkt worden.
Eén vaste zekerheid hebben we: God houdt de touwtjes van het wereldgebeuren in handen en leidt alles naar zijn doel: Het totale herstel van de schepping. Niets kan ons scheiden van zijn liefde!
